STRUKE:

adoracija

adoracija (latinski adoratio: klanjanje, poklonstvo, obožavanje).

1. Dvorska ceremonija u Rimskom Carstvu uvedena u doba cara Dioklecijana. Kao u istočnjačkoj proskinezi, podanik je klečeći poljubio rub careva plašta.

2. U kršćanstvu, vanjski znak poštovanja prema Bogu; najčešće u liturgiji kao obredno klanjanje, klečanje i drugo.

3. Općenito: obožavanje, štovanje, klanjanje.

adoracija. Hrvatska enciklopedija, mrežno izdanje. Leksikografski zavod Miroslav Krleža, 2018. Pristupljeno 21.9.2019. <http://www.enciklopedija.hr/Natuknica.aspx?ID=544>.