opsesivno-kompulzivni poremećaj (OKP), psihički poremećaj iz skupine anksioznih poremećaja, koji karakteriziraju perzistentne misli, doživljaji i osjećaji (opsesije) koji se ponavljaju te ponavljane prisilne radnje (kompulzije). Osoba koja pati od toga poremećaja perzistentne misli doživljava kao da joj se nameću i često kao neprimjerene, te one, kada se jave, stvaraju i povećavaju razinu tjeskobe. Kao odgovor na opsesiju, pojedinac izvodi određene radnje, često po ustaljenom obrascu, kojima je jedina svrha smanjenje i razrješenje postojeće tjeskobe, i koje mogu, ali ne moraju biti u izravnoj vezi s opsesijom. Odgađanje činjenja prisilne radnje dovodi do povećanja razine tjeskobe, a njezino činjenje do privremenog i kratkotrajnog olakšanja, nakon čega se ubrzo iznova javljaju opsesije podižući razinu tjeskobe. Najčešći je oblik opsesije opsjednutost kontaminacijom, a prisilnih radnji provjeravanje. Simptome poremećaja prvi je opisao Robert Burton u djelu Anatomija melankolije (1621). Simptomi se obično javljaju već u mlađoj odrasloj dobi, uzrokuju znatnu nelagodu te narušavaju svakodnevno, uobičajeno funkcioniranje, utječući napose na poslovnu učinkovitost i interpersonalne odnose. Opsesivno-kompulzivni poremećaj liječi se kombinacijom farmakoterapije (obično antidepresivima) i psihoterapije (najčešće kognitivno-bihevioralnom terapijom).
