Begović, Ena, hrvatska glumica (Split, 8. VII. 1960 – Splitska, 15. VIII. 2000). Rodom iz Trpnja na Pelješcu, glumiti je počela u Studentskom teatru Lero tijekom gimnazijskoga školovanja u Dubrovniku. Diplomirala je 1983. glumu na Akademiji za kazalište, film i televiziju (danas Akademija dramske umjetnosti) u Zagrebu. Od 1984. bila je članica Drame HNK-a u Zagrebu. Ulogom u igranome filmu Pad Italije Lordana Zafranovića (1981) stječe status erotskog simbola, a i poslije filmske uloge temelji na senzualnoj pojavi te prigušenome kazališno-dramskom glumačkom iskazu (npr. Hoću živjeti Miroslava Mikuljana, 1982., posebna nagrada na festivalu u Puli). Glumački status osnažuje ulogom barunice Castelli-Glembay u filmu Glembajevi Antuna Vrdoljaka (1988., i istoimena TV serija 1990), za koju je nagrađena Zlatnom arenom na festivalu u Puli, a tu je ulogu ponovila i u kazalištu 1994. U filmovima Kraljeva završnica Živorada Tomića (1987) i Treća žena Zorana Tadića (1997., Velika zlatna arena za žensku ulogu u Puli) uspješno pak ostvaruje uloge suvremenih, snažnih žena u žanrovskom kontekstu trilera. Temperamentna nastupa, u matičnom se kazalištu isticala u klasičnome (a povremeno i suvremenom) dramskom repertoaru: u djelima Williama Shakespearea kao Desdemona te Gertruda u Hamletu (1984. te 1994), Imogen u Cymbelineu (1986), Goneril u Kralju Learu (1998), kao Antigona u istoimenoj Sofoklovoj tragediji (1985), Ljerka Šram u Ostavci (1986) Čede Price, Julija u Gospođici Juliji (1990) Augusta Strindberga, Bertha u Ondine Jeana Giradouxa (1991), Teuta u istoimenoj drami Dimitrije Demetra (1991), Klitemnestra u Trilogiji o Agamemnonu Lade Kaštelan (1995), Hedda Gabler u istoimenoj drami Henrika Ibsena (1996), u dramama Miroslava Krleže još kao Klara u Ledi (1998) te Laura Lenbach u U agoniji (1998; istu je ulogu tumačila i u filmu Agonija Jakova Sedlara, 1998), kao i u dramatizacijama (Margarita u Majstoru i Margariti Mihaila Afanasjeviča Bulgakova, 1985; Nađa u Romanu o Londonu Miloša Crnjanskoga, 1988; Krunoslava u Osmanu Ivana Gundulića, 1992). Izvan matičnog kazališta tumačila je, među ostalim, u Glumačkoj družini Histrion kontesu Neru u Gričkoj vještici Marije Jurić Zagorke (1987), na Dubrovačkim ljetnim igrama Grubu u Skupu Marina Držića (1986), a na Splitskom ljetu Medeju u istoimenoj Euripidovoj tragediji (1997). Glumila je i na televiziji (npr. u seriji Nepokoreni grad, Eduard Galić, 1982). Stekavši status glumačke zvijezde nacionalnoga kazališta 1990-ih, kao i medijske zvijezde (davši i autoironijski prikaz tog statusa epizodnom filmskom ulogom u komediji Tri muškarca Melite Žganjer Snježane Tribuson, 1998), do pogibije u prometnoj nesreći ostvarila je približno 100 uloga. Ostale važnije filmske uloge: Idemo dalje (Zdravko Šotra, 1982), Karneval, Anđeo i Prah (A. Vrdoljak, 1990., epizoda Anđeo), Čaruga (Rajko Grlić, 1991), Ne zaboravi me / Fergismajniht (1996) i Četverored (1999), oba u režiji J. Sedlara.
