Vezuv (talijanski Vesuvio [vezu:'vio], latinski Vesuvius [wesu'wi∙us]), aktivni vulkan u južnoj Italiji, u Kampaniji, 9 km istočno od Napulja; visok 1281 m. Nalazi se unutar velike kaldere (dimenzije 4,9 km × 3,4 km) nastale erupcijom i urušavanjem starijega vulkana Somme (vulkanski sustav Somma-Vezuv), u zoni podvlačenja Afričke tektonske ploče pod Euroazijsku (tektonika ploča). Njegova se djelatnost može pratiti po povijesnim zapisima od 79. godine, kada je snažna erupcija (opisao ju je Plinije Mlađi), indeksa vulkanske eksplozivnosti (VEI) 5 potpuno uništila gradove Pompeje i Herkulanej (procjenjuje se da je poginulo više tisuća ljudi). Erupcije Vezuva bile su snažne i nagle, a trajale su razmjerno kratko; izlijevanje lave prate gusti oblaci plinova i para (plinijske erupcije), a izbacuju se i znatne količine piroklastičnoga materijala. Od početka XVIII. st. erupcije postaju dugotrajnije (traju i po 30 godina). Posljednje snažnije erupcije bile su 1875–1906. i 1913–44. Od prve poznate erupcije do danas znatno su se mijenjali oblik i visina Vezuva. Do visine od 1050 m vodi cesta; nekoć su na Vezuv vozile žičana željeznica (1880–1944) i sjedežnica (1953–84). Na zapadnoj padini na visini od 608 m nalazio se vulkanološki i seizmološki opservatorij (podignut 1841–48; danas muzej i knjižnica) kojemu je sjedište preseljeno u Napulj. Na obroncima uspijeva vinova loza (vino Lacrima Cristi). Vezuv je od 1995. zaštićen kao nacionalni park.
