kronotop

kronotop (rus. hronotop, od krono- + -top), pojam kojim je ruski književni teoretičar M. M. Bahtin u raspravi Oblici vremena i kronotopa u romanu, nastaloj 1937–38. a objavljenoj u knjizi Pitanja književnosti i estetike (1975), imenovao vremensko-prostornu povezanost pripovjednoga teksta. Poslužio mu je kao kriterij žanrovskog određenja romana i tipologije prema kojoj je razlikovao četiri osnovna tipa: starogrčki avanturistički, avanturističko-svakodnevni, biografski i renesansni rableovski roman.