Lah, Vlasta, argentinska filmska redateljica i scenaristica (Pula, 13. I. 1913 – Buenos Aires, 12. VII. 1978). Rođena u obitelji Lach (otac joj je bio Slovenac) koja je posjedovala tvornicu za punjenje vode, najvjerojatnije u Sežani. Sa sestrom se 1932. preselila u Rim, gdje je studirala na Kraljevskoj glumačkoj školi »Eleonora Duse«, a potom od 1935. film u Centro sperimentale di cinematografia. Ondje upoznaje budućega supruga, filmskog redatelja Catrana Catranija (1910–74), s kojim 1938. emigrira u Argentinu, gdje radi kao skripterica, klaperica i asistentica režije, dočim Catrani ostvaruje redateljsku karijeru sa 16 dugometražnih filmova od kojih je na nekima Lah bila asistentica režije. Od 1953. do vojnoga puča 1955. vodila je Visoku školu filmske umjetnosti (Escuela Superior de Arte Cinematográfico) pri centru Unidad Básica Eva Perón u Buenos Airesu. U drugoj polovici 1950-ih režira reklamne filmove, da bi potom ostvarila dva igrana dugometražna filma, komorne Furije (Las furias, 1960), prema drami Enriquea Suáreza de Deze i u Catranijevoj produkciji, te Manekenke (Las modelos, 1963), pod utjecajem novoga vala, oba izrazito ženske, pa i feminističke perspektive, sa ženskom glumačkom postavom i naglašenom socijalnokritičkom sastavnicom. Poslije je radila na scenarijima više suprugovih filmova. Prva je redateljica u argentinskoj zvučnoj kinematografiji i jedna od rijetkih redateljica latinskoameričkih kinematografija.
