Nakić, Vjekoslav, hrvatski filmski redatelj (Drniš, 16. XI. 1943). Diplomirao je na Kemijsko-tehnološkom fakultetu u Splitu 1969. U produkciji Kino kluba Split je potkraj 1960-ih i početkom 1970-ih režirao i montirao 14 eksperimentalnih filmova (neke i snimio). Jedan od najistaknutijih autora tzv. splitske škole filma, njezinoj specifično mediteranskoj eksperimentalno-formalističkoj estetici pridonio je poetskim filmovima Sloboda (1966), Tetraedar (1967), L’Abandon (1967) i napose Poslije potopa (1967), koji je inspiriran Strancem Alberta Camusa. Ta djela povezuje fiksiranost na temu smrti, prolaznosti i osamljenosti, kao i usmjerenost na mogućnosti filmske slike i zvuka, što do redukcije izraza dovodi u tri (anti)filma realizirana u Akademskom kino klubu Beograd (Konverzija, Kompozicija, oba 1970., H, 1972). Nagrađivan na festivalima amaterskog filma Hrvatske i Jugoslavije (tako i na GEFF-u), filmovi mu se redovito uvrštavaju u sve relevantne svjetske retrospektive hrvatskoga, srpskoga i jugoslavenskoga eksperimentalnog filma (npr. Anthology Film Archives u New Yorku, La Cinémathèque québécoise, UC Berkeley Art Museum, Kunsthal Gent, Centre de Cultura Contemporània de Barcelona, Muzejot na sovremenata umetnost – Skopje, MUO, MSU).
