Erciyes Dağı [ε'rijes dα:ɨ'] (Erciyaş Dağı [ε'rijaš dα:ɨ']), ugasli vulkan u središnjoj Turskoj, 25 km južno od grada Kayserija. Jedan je od najviših vrhova (3917 m) u Maloj Aziji. Nalazi se na neogenskoj rasjednoj zoni Srednjoanatolijske rasjedne linije. Po obliku je stratovulkan. Građen je pretežno od dacita i andezita. Posljednja erupcija bila je 253. pr. Kr. Najviši dijelovi nekoć su bili pod vječnim ledom; danas se ledenjak nalazi na sjeverozapadnim obroncima na visini od približno 3000 m. Krater je do danas dosta erodirao, uglavnom zbog ledenjačke aktivnosti. Ledenjaci su se taložili oko vrha i na niže nadmorske visine spuštali ledenim cirkovima i dolinama. Oko vrha formiralo se devet velikih cirkova od kojih je najveći Üçker, na istočnoj strani planine. Doline vulkana sadrže dobro očuvane morene koje su poredane jedna za drugom. Ledenjačke naslage imaju doline Öksüzdere, Topaktaş i Saraycık, dolina Aksu ima aktivni ledenjak, a dolina Üçker ima kameni ledenjak. U okolici vulkana su kamenolomi (oko Cırgalana, Güzelyurta, Gesija) i slojevi plovućca (regije Tomarza i Develi). Vilinski dimnjaci (geomorfološke formacije mekih stijena sedimentnog podrijetla, poput vulkanskog pepela, nastali erozijom vode i vjetra) u nacionalnom parku Göreme i arheološka nalazišta Kapadocije od 1985. nalaze se na UNESCO-ovu popisu (link) zaštićene svjetske prirodne i kulturne baštine. Zimski turizam (skijanje). Na sjevernim obroncima uzgoj vinove loze i voća. Spominje ga Strabon u djelu Geografija.
