Fechner [fε'nəɹ], Gustav Theodor, njemački fizičar i psiholog (Groß-Särchen, danas Żarki Wielki, Poljska, 19. IV. 1801 – Leipzig, 18. XI. 1887). Na Sveučilištu u Leipzigu studirao je medicinu te doktorirao iz filozofije prirode 1823. Ondje je isprva predavao fiziologiju, a od 1843. do kraja života bio je profesor filozofije prirode i antropologije. Utemeljitelj tzv. eksperimentalne estetike i psihofizike, znanosti koja se bavi kvantitativnim odnosima između osjeta i podražaja koji ih izazivaju. Utjecao je na empirijsko-eksperimentalno usmjerenu školu estetičara. Prema Fechneru, duh i tijelo, iako odvojeni entiteti, različite su strane iste stvarnosti. Razvio je psihofizičke metode koje se i danas rabe u psihofizici i ostalim područjima suvremene psihologije. Pod pseudonimom Dr. Mises pisao je pjesme i satirične eseje. Glavna djela: Knjižica o životu nakon smrti (Das Büchlein vom Leben nach dem Tode, 1836), Temelji psihofizike (Elemente der Psychophysik, I–II, 1860), Predškola estetike (Vorschule der Äestetik, I–II, 1876), U zadaći psihofizike (In Sachen der Psychophysik, 1877).
Fechnerov zakon, izražen u obliku jednadžbe i temeljen na istraživanjima najmanjih zamjetljivih razlika Ernsta Heinricha Webera, pokazuje da aritmetičkoj progresiji intenziteta osjeta odgovara geometrijska progresija intenziteta podražaja, tj. intenzitet osjeta proporcionalan je logaritmu podražaja. Sam Fechner nazvao ga je Weberovim zakonom (→ weber-fechnerov zakon). Iako su kasnija istraživanja pokazala da taj odnos vrijedi samo za srednje intenzitete podražaja, ipak su Fechnerova istraživanja znatno utjecala na razvoj psihologije kao empirijske i eksperimentalne znanosti, jer se prvi put takav odnos izražavao u kvantitativnom obliku.
